Q&A met Karel Tuytschaever

12 april 2021

Karel Tuytschaever spreekt over V., een solo audiovoorstelling in eigen omgeving

Wat was de inspiratie om V. te creëren?

Normaliter zou mijn performance en film STRANGER meereizen met het festival. Toen het festival een dikke maand geleden besloot om volledig digitaal te gaan, werd de vraag gesteld om STRANGER te gaan capteren en streamen. STRANGER naar een ‘registratie’ omvormen vond ik persoonlijk niet zo’n kloppend plan. Dat idee ging in tegen de ware aard van mijn werk. Namelijk dat de vorm/het medium die/dat ik gebruik voortkomt uit de ontmoeting met de mensen waarmee ik werk en wat de helderste manier is om te communiceren over wat we hebben onderzocht. STRANGER is een heel energetisch werk dat werd gemaakt voor een live momentane gezamenlijke kijkervaring. Het digitale gegeven zou hier dus niet als verbindende factor gaan werken met de toeschouwer – en daar probeer ik steeds naartoe te werken.

Daarnaast ging ik verder denken over zichtbaarheid van een maker in deze uitdagende tijd. Ik ging terug naar mijn kern, een praktijk die het kijken naar lichamen en lichamelijkheid als uitgangspunt neemt. Hoe kan ik als maker toch echt contact hebben met mijn toeschouwer? Toen ontstond V.

Je noemde V. “een solo audiovoorstelling in eigen omgeving”. Kun je daar wat over vertellen?

In deze pandemische periode merkte ik zelf op hoe afstand en stedelijkheid van grote impact zijn op onze lichamelijkheid. Het verlangen naar de ander is ook groot, en komt op de voorgrond van mijn werkelijkheid te liggen. Het beeld dat we onszelf voor ogen hebben van wat we vinden wat contact is, wordt terug op scherp gesteld of moet worden aangepast. Hoe kijken we na al die tijd naar onze mede-mens?

V. is een audiovoorstelling (de stem van Ariane van Vliet en mezelf, in een geluidsdecor van Diederik de Cock zitten letterlijk in je oor, zijn heel dichtbij) waarin je via de blik van een man meekijkt naar de stad. Via zijn verlangen zoekt naar contact, en hoe hij zijn beeld over de ander scherpstelt. Samen met die man word je uitgenodigd om je eigen stad te (her)bekijken met open blik.

V. is een eerste aanzet, een uitnodiging, in een langer wederkerig geheel. Moving Futures Festival is normaal gezien een rondtrekkend festival die verschillende steden aandoet, en die stedelijke diversiteit wilde ik meenemen in het concept zelf. Hoe kan de plaats van kijken van invloed zijn op de verbeelding – ook al luistert iedereen naar krak dezelfde audiovoorstelling?

Hoe moet het publiek zich voorbereiden op V.?

Iedere toeschouwer krijgt een soort van handleiding bij de audiofile over hoe hij/zij/hen het geheel het beste tot zich laten komen. Naderhand vraag ik hen een foto te nemen, pas nadat ze hebben geluisterd. En me dat beeld te bezorgen. Zo ontstaat er een persoonlijk antwoord, vanuit mijn nieuwsgierigheid om te zien hoe zij kijken naar hun stad. Op deze manier ontstaat er web aan beeldmateriaal uit diverse steden, met het kijken vanuit het hoorspel als gezamenlijke noemer.

De bedoeling is om na het festival te werken aan een V.-publicatie met daarin de ‘antwoorden’ van de toeschouwers en de tekst van V. Deze publicatie krijgen de luisteraars op hun beurt terug van ons – en zo ontstaat een unieke wederkerige manier van samen zijn, over de grenzen van de stad heen. Vanuit wat ons bindt: ons lichamelijk kijken.

Wat zijn de elementen en tools waarmee het publiek zal spelen?

De uitdaging om het oor eens als zintuig te gebruiken om te kijken, naar je medemens, je stad, in tijden van afstand. Maar ook evengoed de dyamiek van de beweging die naar binnen wordt gemaakt, het naar binnen kijken, naar je eigen lichamelijkheid en verlangens naar de ander. Het spel tussen deze buiten- en binnenwereld is het kader waarbinnen de toeschouwer zijn eigen spel, interne dialoog, voert.

Wat wil je dat het publiek meeneemt aan het einde van de trip?

Dat is helemaal aan hen om te beslissen.

Nederlandse première: vrijdag 23 april, 17.00 uur
daarna doorlopend te beleven
Koop hier je kaarten  >