Notes on Synchrony

In een boeddhistische debat verkennen twee of meer monniken inconsistenties in hun redenering terwijl ze gestileerde bewegingssequenties uitvoeren. Neurowetenschappen hebben aangetoond dat de hersengolven van de monniken synchroniseren tijdens het debat, waardoor er letterlijk een mentale connectie ontstaat. Notes on Synchrony is een experiment waarin hedendaagse dansers en neurowetenschappers samen de betekenis van deze verbinding onderzoeken. In dit levende laboratorium van hersen- en bewegingsonderzoek is het publiek getuige van de botsing tussen twee zeer verschillende disciplines die hetzelfde fenomeen verkennen.

Fading Fire

Fading Fire is een work in progress met het thema vuur. Het stuk confronteert deze complexe relatie tussen mens en natuur. Een onderzoek in balance, spanning en reactie. De solo maakt gebruik van dans om het gevoel van de situaties die buiten onze macht liggen te versterken en verschuift de lijn waar functie, dysfunctie ontmoet. Lois is afgestudeerd van de dansopleiding aan The Juilliard School in New York, USA, en is momenteel gebaseerd in Amsterdam.

 

Hope & Heavy Metal

In deze fysieke en muzikale solo onderzoekt Sigrid bestaande opvattingen rondom het vrouwelijke lichaam. Hoe gaat het lichaam om met eenzaamheid, woede en sensualiteit? Soms woest dan weer beheerst werkt Sigrid met, tegen en doorheen de heersende denkbeelden in.  

Hope & Heavy Metal doet een legitieme poging het meesterschap over het lichaam terug te vorderen. Een zachte oproep om de mannelijke dominantie teder en voorgoed te beteugelen.

 

Symposium: Lichamelijkheid in performance en dans

Tijdens Moving Futures in Arnhem organiseren De Nieuwe Oost, ArtEZ Theater en Dans en NCPA een praktijkgericht symposium over de positie van het lichaam en lichamelijkheid in dans en performance. Het symposium heeft ten doel een multidisciplinaire kennisdeling tot stand te brengen, vanuit theorie én praktijk, gericht op podiumkunstenaars en makers.

Welke lichamen worden op het podium (niet) gerepresenteerd? Hoe gaan makers om met lichamelijkheid? Wat is de betekenis en het belang van het lichaam in performance? De dialoog tussen theatermaker en choreograaf Igor Vrebac en Hoogleraar Cultuur & Inclusiviteit Liedeke Plate (Radboud Universiteit) vormt het uitgangspunt van de middag. In het praktijkgedeelte gaat een deel van de groep de vloer op en ervaren, delen en reflecteren we gezamenlijk op deze thematiek.

Donderdag 7 februari 2019, 14:00-18:00 uur, Theater aan de Rijn

Studenten van ArtEZ, de Radboud Universiteit en de HAN: gratis toegang (aanmelden verplicht!)
Professionals, makers en performers: €5,00 incl. drankje. Aanmelden via Theater a/d Rijn.

Let op: je registreert je als deelnemer OF kijker bij het praktijkgedeelte. Het praktijkgedeelte is geschikt voor alle niveau’s.

Blur #1

In Blur #1 verkent choreograaf Ibon Salvador Bikandi de grenzen van het menselijk lichaam. Hij bombardeert het lichaam met cinematografische beelden van zombielichamen, lichamen van geesten, cyborgs en robots. Tegelijkertijd ontwikkelt Ibon een tactiel werk, geïnspireerd op structuren als slijm, rubber, gelatine en plakkerigheid. Zo hackt en her-programmeert hij het menselijk lichaam met informatie en zoekt naar hoe hij het niet-menselijke en de sensatie van aanraking kan belichamen.

Körper

Körper bevraagt de onbewuste manier waarop de meesten van ons hun leven leiden. Om ons ego bevestigen en beschermen hebben we allemaal onze eigen automatismen. Maar we staan zelden stil bij de vraag waarom we bepaalde keuzes maken. Wat ons maakt wie we zijn? En wat gebeurt er als je niet conformeert aan de verwachtingen van de maatschappij? Körper is het vervolgonderzoek van Körper | Körper wat dat eerder te zien was bij Moving Futures.

Het in 2015 opgerichte NEON (Nanna Jensen (DK) en Leon Franzke (DE)) is een choreografisch collectief. NEON haalt het publiek uit de dagelijkse structuur en geeft ze een fysieke zintuiglijke ervaring mee. In Körper bevraagt NEON de onbewuste manier waarop de meesten van ons hun leven leiden.

 

Pers:
“Uitzonderlijke performers in een krachtig en ontroerend stuk” – Jury Amsterdam Fringe Award over Körper

“Met een indrukwekkende krachtsinspanning laten de dansers van NEON zien hoe de mens vastloopt in het kapitalisme” – de Volkskrant ****

“De performance ontwikkelt zich tot een gevoelig pleidooi voor onderlinge solidariteit als de enige wijze om weerstand te kunnen bieden aan het systeem. Hoogtepunt van het Amsterdam Fringe Festival” – Marijn Lems in NRC

 

Die Verwandlung

Na een korte versie van Die Verwandlung, geïnspireerd op het boek van Franz Kafka, onderzoekt Sophie Mayeux in deze nieuwe dansvoorstelling het evolutionaire proces van het leven. Vanaf het ontstaan van de eerste landschappen en oceanen tot post-menselijke creaturen.

De karakters van Die Verwandlung reizen door de tijd, duiken in de diepte van een onbekend universum, terug naar het begin van de wereld. In deze performance worden reddingsdekens gebruikt om de verschillende transformatieprocessen te onderzoeken.

In 2016 ontving Sophie op het ITs festival de Choreography Award (voorheen Krisztina de Châtel Award) voor haar korte versie van de voorstelling Die Verwandlung.

HEROES

Bosnisch-Nederlands theatermaker Igor Vrebac onderzoekt met drie vrouwelijke performers de onvermoeibaarheid van het vrouwenlichaam. Ze laten zich opzwepen door de stuwende beats van componist Tonny Nobel en testen het uithoudingsvermogen van zichzelf en het publiek. Hoe sterk kan een vrouw zijn zonder haar kracht te verliezen? In deze fysieke voorstelling wordt korte metten gemaakt met verwachtingspatronen rondom vrouwelijkheid. HEROES is daarom een ode aan de vrouw, de heldin die gezien mag worden in al haar glorie.

Choreopop

Choreopop is een gechoreografeerd muziekalbum, een kruising tussen een dansvoorstelling, een popmuziekconcert en live videoclips waar lichaam en stem onafscheidelijk worden. Muzikant Chai Blaq en choreograaf Jesús de Vega werken samen in dit multidisciplinaire project met als doel twee disciplines en hun creatieve processen samen te voegen. Beiden vinden inspiratie in dingen die gebroken lijken zoals bijvoorbeeld de maatschappij, relaties, het klimaat en lichamen.

 

Emotional Porn- Exhibition of the Self

In dit grenzeloos universum van dans en audiovisuele kunst installatie, wordt onze sociale obsessie om hedendaagse technologie te gebruiken als middel tot self-exposure onder de loep genomen. Performer/choreografe Keren Rosenberg, beeldend kunstenaar Tony Markus Sacharias en filmmaker Nicola Cavalazzi creëren een fysieke en virtuele totaalbeleving tussen lichaam, beeld en performance. Ze nodigen het publiek uit om over hun eigen interpretatie van identiteit te reflecteren. Thema’s zoals intimiteit, sociale positionering, kwetsbaarheid, angst en confrontatie worden hierbij aan het licht gebracht.

 

Lullaby

Lullaby is a danced, contemporary lullaby that focuses on the current millenial problem: the idea that life should always be fun. For twenty minutes you will be taken along by two millenials and their dynamic, acrobatic duet in a slightly absurdist world in which this problem is explained. Lullaby shows, reflects and gives suggestions. The performance has a flashy character, is at times confrontational, but is always brought with a wink.

Picture: William van der Voort.

Bored To Death

Bored To Death gaat over hoeveel we van onszelf vragen en hoe passief ons lichaam daarvan wordt. We leven, werken en zoeken ontspanning in ons hoofd. Het lichaam verveelt zich daarbij dood en krijgt weinig of geen uitdaging meer. Judith vertaalt de overbevraagdheid van ons denken naar fysieke beweging en zoekt, breekt en geeft zich over. Tot ze haar strategie verandert en durft te kijken naar wie en wat er altijd al was.

Judith Clijsters is een observator en werkt intuïtief, waarbij haar aandacht gaat naar het onderscheiden van wat echt of fake is. Ze doet dit alles met een sterke maar zachte fysieke bewegingstaal en een sobere maar zeer gedetailleerde esthetiek, waarbij je als toeschouwer ruimte krijgt om echt te kijken.

The Beauty of Falling Apart

Choreografen/dansers Heather Ware en Hilde Elbers delen een diepgewortelde passie voor het buitenleven, voor de natuur. Ze zijn geïntrigeerd door het moment waarop de kracht van de natuur verandert van bevrijdend in bedreigend, het moment waarop onze eigen onbeduidendheid op de proef wordt gesteld en de drang om te overleven het overneemt. De blootstelling eraan vereist dat we onze eigen veiligheid vinden.

In deze solo’s gebruiken Hilde en Heather alleen wat ze voorhanden hebben: elkaar, hun lichamen en de fysieke ruimte die ze innemen om de dunne lijn te bewandelen van ‘je veilig genoeg voelen’. Vertrekkend vanuit vergelijkbare thema’s lijkt de vorm die hun werk aanneemt radicaal verschillend.

Pers
‘Is de mens wel in staat om tot het einde te gaan en om volledig onveilig te werk te gaan? Ik denk dat dit alleen maar geldt voor mensen die niet bang zijn voor de dood. Dat iedereen op een gegeven moment zich gaat schamen om de gedachte dat je risicoloos op zoek bent naar het einde. Dat je, net als in Hildes solo, je handen in je zakken steekt en achteruit loopt.’
Uit een Dans&Durf-essay van Ilona Roesli.

Foto: Goran Turnsek.

Panflutes & Paperwork

Panflutes & Paperwork is een samenwerking tussen choreograaf Ingrid Berger Myhre en componist Lasse Passage. In het duet nemen ze bestaande verwachtingen over muziekontwikkeling voor dans en het dansen op muziek als uitgangspunt. Ze gaan op speelse wijze in op de conventionele relatie tussen de twee disciplines. Samen zoeken ze naar een manier om de elementen volledig samen te smelten. Zijn ze in staat om het collectief boven individuele voorkeuren en neigingen te laten uitstijgen?

“When the form is in place, everything within it can be pure feeling” – A.Schöenberg

De titel belicht het contrast tussen droog en “nat”. Waar Panflutes staan voor het speelse, sensationele en passievolle, staat Paperwork voor het formele en bureaucratische. Myhre en Passage hebben beide een luchtige benadering van compositie en delen een voorkeur voor subtiele humor.

“Ingrid heeft een uitgelezen kijk op het combineren van tekst, dans, beeld en geluid. Door de intelligente manier waarop ze deze elementen combineert maakt ze haar werk toegankelijk voor een breed publiek.” Kristin de Groot, Dansateliers

I trust in this life; the hand of God

Een glinsterend opblaasbaar object groeit uit tot een rijke metafoor voor hoe identiteit onderworpen is aan maatschappelijke machtsstructuren. Wat gebeurt er als collectieve mythes worden doorgeprikt?

“In zijn nieuwe choreografie lijkt Connor Schumacher een appeltje te schillen te hebben met de godsdienst. Het object van verering is een gouden blob in een zilveren cirkel, waar groene lichtdraden in spelen en die opgeblazen wordt tot een hand.” Theaterkrant, 2018

Exhibition

Met Exhibition nodigt Connor Schumacher je uit in het archief van de maker en zijn performer Majon van der Schot. Zijn voorstelling Exhibition vormt het hoogtepunt van hun persoonlijke en professionele ervaringen uit 2016 waarin het thema relatie een veelvoorkomend onderwerp is. De performers putten hun inspiratie uit verschillende contexten, musea, dansacademie workshops, filmsets en theaterpodia. Ze vragen zich af: Hoe verhouden wij onszelf met elkaar? Hoe gaan we, in
relatie tot elkaar, om met verwachtingen?

“…ongelooflijk slim en origineel..”
Krisztina de Châtel

“Exhibition van Connor Schumacher is verfrissend. In korte sequenties gaan Schumacher en Majon van der Schot krachtmetingen aan, in een ‘Jane Fonda meets The Met’. Genummerd als ‘exhibitions’ worden korte scènes in een door de fitness cultus doordrenkte taal gedanst.” Theaterkrant, 2017

“Het fascinerende Exhibition toont een reeks korte, beeldende scènes met live video waarin we hem, haar, maar ook hun relatiegeworstel leren kennen. Schumacher’s vreemde esthetiek is uniek; plastic, nep, animatie zijn woorden die te binnen schieten bij zijn personages.” De Volkskrant, 2017

 

 

Chameleon

Kan ik een kameleon zijn? Hoe zou het eruit zien als ik steeds van kleur verander? In Chameleon zoekt choreograaf/danser Joseph Simon naar de overeenkomsten en verschillen van de diverse bewegingstalen die in zijn lichaam gehuisvest zijn. De talen kunnen moeilijk te beheersen zijn, bekend zijn bij velen of een nauwe verwantschap hebben aan een andere taal. Al vergelijkend, gaat Joseph op verkenningstocht door eigen lijf. Hij vraagt zich af of hij de verschillende stijlen die zich in zijn lichaam bevinden uit elkaar kan houden.

Joseph Simon groeide op in verschillende landen en culturen. Zijn brede interesse in dans zorgde ervoor dat hij, naast verschillende talen, kennis opdeed van diverse dansstijlen. Als choreograaf verbindt hij met zijn werk een breed palet aan bewegingsvormen en doet hij onderzoek naar persoonlijke en culturele identiteit.