Pode Ser

In Pode Ser combineert Leïla Ka theater, hiphop en hedendaagse dans. In een solo boksgevecht over grenzen, aspiraties en chaos onderzoekt ze de relaties tussen het individu en de wereld. 

De Portugese uitdrukking “pode ser” kan vertaald worden als “het zou kunnen” of “misschien wel, misschien niet”. Deze onzekerheid komt sterk naar voren in de afwisseling van dansstijlen in de solo en wordt des te krachtiger door de oprechtheid van de bewegingen en de kracht van Leïla’s podiumpresentatie.

Pode Ser is Leïla’s eerste solowerk en heeft al diverse prijzen gewonnen in haar thuisland Frankrijk. Daarnaast stond het werk op de shortlist voor de Aerowaves Top Twenty.

Cinedans 2019

Als vaste partner van Moving Futures heeft Cinedans ook voor deze editie van het festival een speciaal dansfilm programma samengesteld. Het programma is gebaseerd op de verschillende thema’s en onderwerpen van de voorstellingen uit het festival. Kortere films van verschillende choreografen en regisseurs.

 

Meereizende films

Lil Buck with Icons of Modern Art – Director: Andrew Margetson – United Kingdom 2016, 4′: Danser Lil Buck uit Chicago neemt regisseur Andrew Margretson mee op een ludieke reis door de door Frank Gehry ontworpen hallen van de ”Fondation Louis Vuitton.”

Are you multifocal – Director: Assi Weitz, Rob Gradisen – The Netherlands, 2017, 4′: In een surreële setting en met een absurde race doorheen de achterstraatjes van een buurt, focust de film op vastleggen van beweging doorheen de tijd.

Ossa – Director: Dario Imbrogno – Italy 2016, 4′: “De hele wereld is een toneel”. In dit theater laat de dans van een pop die door de tand des tijds is aangetast, ons het mechanisme zien dat de touwtjes in handen heeft.

Interference – Director: Julianna Ottlik, Kinga Kovács – Hungary, 2018, 4′: De dynamiek van patrooninterferentie: de samen- of tegenwerking van verscheidene golven op dezelfde tijd en plaats. 

Six in the Beauvoir – Director: Emma Scarafiotti, United Kingdom, 4′: De manier waarop ruimte invloed heeft op gedrag en beweging wordt uitgebeeld in een site specifieke – performance in het stedelijk gebied van Beauvoir.

Bleeding and Burning – Director: Guillaume Marin, Canada, 2017, 3′: Om een nieuw sterrenstelsel te bereiken wordt in een samenstelling van rood en zwart een baan afgelegd.

Werewolf heart – Director: Christian Weber, Dalel Bacre – United States, 2016, 4′:You’d look nice in a grave, I smile at the moon, death is on my face, And if you wait too long, Then you’ll never see the dawn again.”

 

 

Opening the Senses
Hoe bereid je je met al je zintuigen voor op het zo diep mogelijk binnen laten komen van een voorstelling? Speciaal voor Moving Futures Maastricht nemen de choreografen in het festival je mee in de wondere wereld van optimale sensibiliteit en concentratie.
 
vrijdag 15 februari 20.00 uur
met Judith Clijsters
zaterdag 16 februari 20.00 uur
met Connor Schumacher
SoundSculpting muziekperformance

Patrick Housen is componist en geluidskunstenaar. Tijdens Moving Futures op 15 februari in AINSI nodigt Housen zijn publiek uit op het sonore speelveld van zijn SoundSculpting performances. Klanken van zijn bas worden onderschept, uit hun context gerukt en krijgen digitaal vervormd een nieuwe plek in een opzwepende geluidssculptuur waarin de luisteraar wordt ondergedompeld. Een spel dat danst tussen de lijnen van componeren, improviseren, reageren en communiceren.

Foto: copyright Maxime Jean Baptiste.

The Fool Plays With Himself

The Fool welcomes you! The Fool (de dwaas) is het alter ego van Connor Schumacher, een personage dat vrijuit reageert op elke situatie waarin hij zich bevindt. Hij duikt in het archief van het menselijk lichaam, reflecteert hardop, schuwt humor niet en neemt je mee in zijn – en tegelijkertijd jouw eigen – lichaam en geest.  Geef hem je vinger  – hij neemt je hand.

Not on this Earth

Onze samenwerking is niet vanzelfsprekend en had er wellicht nooit moeten zijn; Een van ons groeide op in Libanon en de andere in Israël, de grenzen tussen onze landen zijn verzegeld. Deze voorstelling confronteert ons met de beperkingen die ons werd opgelegd. Via onverschrokken en geëmancipeerde lichamelijkheid creëren we ons eigen universum. Dit is onze manier om het onvoorstelbare te verbeelden. We zoeken de frictie op, tussen wat we proberen te verbergen of te verzachten, het taboe tussen u en ons.

Die Verwandlung

Na een korte versie van Die Verwandlung, geïnspireerd op het boek van Franz Kafka, onderzoekt Sophie Mayeux in deze nieuwe dansvoorstelling het evolutionaire proces van het leven. Vanaf het ontstaan van de eerste landschappen en oceanen tot post-menselijke creaturen.

De karakters van Die Verwandlung reizen door de tijd, duiken in de diepte van een onbekend universum, terug naar het begin van de wereld. In deze performance worden reddingsdekens gebruikt om de verschillende transformatieprocessen te onderzoeken.

In 2016 ontving Sophie op het ITs festival de Choreography Award (voorheen Krisztina de Châtel Award) voor haar korte versie van de voorstelling Die Verwandlung.

Femke Verbeten – Cosmic Latte

Als je al het licht dat op aarde aankomt van alle zichtbare melkwegstelsels in het heelal bij elkaar op zou tellen, en aan iemand zou laten zien alsof het door één hemellichaam werd uitgezonden dan krijg je de kleur Cosmic Latte, de kleur van het universum, te zien. Tijdens deze pop-up dansvoorstelling is Theater a/d Rijn het heelal, waarin three dansers van ArtEZ dansacademie de verschillende elementen van de foyer benutten om samen een Cosmic Latte voor jou te creëren.

The PREformance Act – Arnhemse Meisjes

Door je zintuigen te stimuleren en je bewust te worden van de beweging, bereiden de Arnhemse Meisjes je voor op een avond vol hedendaagse dans. Door mee te gaan in de bewegingen van The PREformance ACT onderga je de voorstellingen van het festival op een diepere manier. Luister, voel en ervaar wat dans met je kan bewustzijn kan doen.

19:45 – 20:30 Foyer Kleine Zaal Stadstheater Arnhem

Notes on Synchrony

In een boeddhistische debat verkennen twee of meer monniken inconsistenties in hun redenering terwijl ze gestileerde bewegingssequenties uitvoeren. Neurowetenschappen hebben aangetoond dat de hersengolven van de monniken synchroniseren tijdens het debat, waardoor er letterlijk een mentale connectie ontstaat. Notes on Synchrony is een experiment waarin hedendaagse dansers en neurowetenschappers samen de betekenis van deze verbinding onderzoeken. In dit levende laboratorium van hersen- en bewegingsonderzoek is het publiek getuige van de botsing tussen twee zeer verschillende disciplines die hetzelfde fenomeen verkennen.

Fading Fire

Fading Fire is een work in progress met het thema vuur. Het stuk confronteert deze complexe relatie tussen mens en natuur. Een onderzoek in balance, spanning en reactie. De solo maakt gebruik van dans om het gevoel van de situaties die buiten onze macht liggen te versterken en verschuift de lijn waar functie, dysfunctie ontmoet. Lois is afgestudeerd van de dansopleiding aan The Juilliard School in New York, USA, en is momenteel gebaseerd in Amsterdam.

 

Hope & Heavy Metal

In deze fysieke en muzikale solo onderzoekt Sigrid bestaande opvattingen rondom het vrouwelijke lichaam. Hoe gaat het lichaam om met eenzaamheid, woede en sensualiteit? Soms woest dan weer beheerst werkt Sigrid met, tegen en doorheen de heersende denkbeelden in.  

Hope & Heavy Metal doet een legitieme poging het meesterschap over het lichaam terug te vorderen. Een zachte oproep om de mannelijke dominantie teder en voorgoed te beteugelen.

Let op: in deze voorstelling wordt gebruik gemaakt van een stroboscoop!

 

Symposium: Lichamelijkheid in performance en dans

Tijdens Moving Futures in Arnhem organiseren De Nieuwe Oost, ArtEZ Theater en Dans en NCPA een praktijkgericht symposium over de positie van het lichaam en lichamelijkheid in dans en performance. Het symposium heeft ten doel een multidisciplinaire kennisdeling tot stand te brengen, vanuit theorie én praktijk, gericht op podiumkunstenaars en makers.

Welke lichamen worden op het podium (niet) gerepresenteerd? Hoe gaan makers om met lichamelijkheid? Wat is de betekenis en het belang van het lichaam in performance? De dialoog tussen theatermaker en choreograaf Igor Vrebac en Hoogleraar Cultuur & Inclusiviteit Liedeke Plate (Radboud Universiteit) vormt het uitgangspunt van de middag. In het praktijkgedeelte gaat een deel van de groep de vloer op en ervaren, delen en reflecteren we gezamenlijk op deze thematiek.

Donderdag 7 februari 2019, 14:00-18:00 uur, Theater aan de Rijn

Studenten van ArtEZ, de Radboud Universiteit en de HAN: gratis toegang (aanmelden verplicht!)
Professionals, makers en performers: €5,00 incl. drankje. Aanmelden via Theater a/d Rijn.

Let op: je registreert je als deelnemer OF kijker bij het praktijkgedeelte. Het praktijkgedeelte is geschikt voor alle niveau’s.

Blur #1

In Blur #1 verkent choreograaf Ibon Salvador Bikandi de grenzen van het menselijk lichaam. Hij bombardeert het lichaam met cinematografische beelden van zombielichamen, lichamen van geesten, cyborgs en robots. Tegelijkertijd ontwikkelt Ibon een tactiel werk, geïnspireerd op structuren als slijm, rubber, gelatine en plakkerigheid. Zo hackt en her-programmeert hij het menselijk lichaam met informatie en zoekt naar hoe hij het niet-menselijke en de sensatie van aanraking kan belichamen.

Körper

Körper bevraagt de onbewuste manier waarop de meesten van ons hun leven leiden. Om ons ego bevestigen en beschermen hebben we allemaal onze eigen automatismen. Maar we staan zelden stil bij de vraag waarom we bepaalde keuzes maken. Wat ons maakt wie we zijn? En wat gebeurt er als je niet conformeert aan de verwachtingen van de maatschappij? Körper is het vervolgonderzoek van Körper | Körper wat dat eerder te zien was bij Moving Futures.

Het in 2015 opgerichte NEON (Nanna Jensen (DK) en Leon Franzke (DE)) is een choreografisch collectief. NEON haalt het publiek uit de dagelijkse structuur en geeft ze een fysieke zintuiglijke ervaring mee. In Körper bevraagt NEON de onbewuste manier waarop de meesten van ons hun leven leiden.

 

Pers:
“Uitzonderlijke performers in een krachtig en ontroerend stuk” – Jury Amsterdam Fringe Award over Körper

“Met een indrukwekkende krachtsinspanning laten de dansers van NEON zien hoe de mens vastloopt in het kapitalisme” – de Volkskrant ****

“De performance ontwikkelt zich tot een gevoelig pleidooi voor onderlinge solidariteit als de enige wijze om weerstand te kunnen bieden aan het systeem. Hoogtepunt van het Amsterdam Fringe Festival” – Marijn Lems in NRC

 

Simon Keats – singer/songwriter

Simon Keats – bekend als toetsenist van The Kik – schrijft werkelijk prachtige pop/folk songs. Na zijn eerste soloplaat (Time 2014) vertrok Simon Keats naar New York om zijn ‘folky roots’ te vinden. In 2017 kwam tweede plaat Space uit. Luister alvast naar zijn muziek >

HEROES

Bosnisch-Nederlands theatermaker Igor Vrebac onderzoekt met drie vrouwelijke performers de onvermoeibaarheid van het vrouwenlichaam. Ze laten zich opzwepen door de stuwende beats van componist Tonny Nobel en testen het uithoudingsvermogen van zichzelf en het publiek. Hoe sterk kan een vrouw zijn zonder haar kracht te verliezen? In deze fysieke voorstelling wordt korte metten gemaakt met verwachtingspatronen rondom vrouwelijkheid. HEROES is daarom een ode aan de vrouw, de heldin die gezien mag worden in al haar glorie.

Choreopop

Choreopop is een gechoreografeerd muziekalbum, een kruising tussen een dansvoorstelling, een popmuziekconcert en live videoclips waar lichaam en stem onafscheidelijk worden. Muzikant Chai Blaq en choreograaf Jesús de Vega werken samen in dit multidisciplinaire project met als doel twee disciplines en hun creatieve processen samen te voegen. Beiden vinden inspiratie in dingen die gebroken lijken zoals bijvoorbeeld de maatschappij, relaties, het klimaat en lichamen.

 

Emotional Porn- Exhibition of the Self

In dit grenzeloos universum van dans en audiovisuele kunst installatie, wordt onze sociale obsessie om hedendaagse technologie te gebruiken als middel tot self-exposure onder de loep genomen. Performer/choreografe Keren Rosenberg, beeldend kunstenaar Tony Markus Sacharias en filmmaker Nicola Cavalazzi creëren een fysieke en virtuele totaalbeleving tussen lichaam, beeld en performance. Ze nodigen het publiek uit om over hun eigen interpretatie van identiteit te reflecteren. Thema’s zoals intimiteit, sociale positionering, kwetsbaarheid, angst en confrontatie worden hierbij aan het licht gebracht.

 

Dancetalk – Merel Heering

Voel jij je ook zo ongemakkelijk tijdens nagesprekken? Sluit aan bij Dancetalk! Moderator Merel Heering neemt alle ongemakkelijkheid weg. Voor je het weet zit je in een geanimeerd gesprek met de choreograaf en heb je woorden gegeven aan je ervaring.

Lullaby

Lullaby is een gedanst, hedendaags wiegelied wat zicht richt op de vandaag de dag zo aanwezige millenial-problematiek: het idee dat het leven altijd leuk moet zijn. Twintig minuten lang word je door twee millenials en hun dynamisch, acrobatisch duet meegenomen in een licht absurdistische wereld waarin deze problematiek uiteen wordt gezet. Lullaby toont, reflecteert en geeft suggesties. De voorstelling heeft een flitsend karakter, is bij vlagen confronterend, maar wordt steeds met een knipoog gebracht.

Foto: William van der Voort.

Bored To Death

Bored To Death gaat over hoeveel we van onszelf vragen en hoe passief ons lichaam daarvan wordt. We leven, werken en zoeken ontspanning in ons hoofd. Het lichaam verveelt zich daarbij dood en krijgt weinig of geen uitdaging meer. Judith vertaalt de overbevraagdheid van ons denken naar fysieke beweging en zoekt, breekt en geeft zich over. Tot ze haar strategie verandert en durft te kijken naar wie en wat er altijd al was.

Judith Clijsters is een observator en werkt intuïtief, waarbij haar aandacht gaat naar het onderscheiden van wat echt of fake is. Ze doet dit alles met een sterke maar zachte fysieke bewegingstaal en een sobere maar zeer gedetailleerde esthetiek, waarbij je als toeschouwer ruimte krijgt om echt te kijken.

The Beauty of Falling Apart

Choreografen/dansers Heather Ware en Hilde Elbers delen een diepgewortelde passie voor het buitenleven, voor de natuur. Ze zijn geïntrigeerd door het moment waarop de kracht van de natuur verandert van bevrijdend in bedreigend, het moment waarop onze eigen onbeduidendheid op de proef wordt gesteld en de drang om te overleven het overneemt. De blootstelling eraan vereist dat we onze eigen veiligheid vinden.

Vertrekkend vanuit dit gedeelde thema maakten Hilde en Heather twee radicaal verschillende solo’s voor elkaar waarbij Heather in Hildes werk danst en Hilde in Heathers werk. Op het moment dat de solo’s hun vorm kregen, voelden beiden de noodzaak om ze meer te laten zijn dan de som der delen. Wat zou er gebeuren als deze twee realiteiten met elkaar in contact zouden worden gebracht? Hoe beïnvloedt de aanwezigheid van de ander onze beleving en welk beroep doet zijn of haar aanwezigheid op ons empatisch vermogen?

The Beauty of Falling Apart is een mentaal experiment via het lichaam, een ongebruikelijke maar verleidelijk precieze oefening in kijken en beleven. We zien hoe twee mensen op heel verschillende manieren vertrouwen trachten te vinden en proberen zich ‘veilig genoeg’ te voelen.

Foto: William van der Voort.

Panflutes & Paperwork

Panflutes & Paperwork is een samenwerking tussen choreograaf Ingrid Berger Myhre en componist Lasse Passage. In het duet nemen ze bestaande verwachtingen over muziekontwikkeling voor dans en het dansen op muziek als uitgangspunt. Ze gaan op speelse wijze in op de conventionele relatie tussen de twee disciplines. Samen zoeken ze naar een manier om de elementen volledig samen te smelten. Zijn ze in staat om het collectief boven individuele voorkeuren en neigingen te laten uitstijgen?

“When the form is in place, everything within it can be pure feeling” – A.Schöenberg

De titel belicht het contrast tussen droog en “nat”. Waar Panflutes staan voor het speelse, sensationele en passievolle, staat Paperwork voor het formele en bureaucratische. Myhre en Passage hebben beide een luchtige benadering van compositie en delen een voorkeur voor subtiele humor.

“Ingrid heeft een uitgelezen kijk op het combineren van tekst, dans, beeld en geluid. Door de intelligente manier waarop ze deze elementen combineert maakt ze haar werk toegankelijk voor een breed publiek.” Kristin de Groot, Dansateliers

Exhibition

Met Exhibition nodigt Connor Schumacher je uit in het archief van de maker en zijn performer Majon van der Schot. Zijn voorstelling Exhibition vormt het hoogtepunt van hun persoonlijke en professionele ervaringen uit 2016 waarin het thema relatie een veelvoorkomend onderwerp is. De performers putten hun inspiratie uit verschillende contexten, musea, dansacademie workshops, filmsets en theaterpodia. Ze vragen zich af: Hoe verhouden wij onszelf met elkaar? Hoe gaan we, in
relatie tot elkaar, om met verwachtingen?

“…ongelooflijk slim en origineel..”
Krisztina de Châtel

“Exhibition van Connor Schumacher is verfrissend. In korte sequenties gaan Schumacher en Majon van der Schot krachtmetingen aan, in een ‘Jane Fonda meets The Met’. Genummerd als ‘exhibitions’ worden korte scènes in een door de fitness cultus doordrenkte taal gedanst.” Theaterkrant, 2017

“Het fascinerende Exhibition toont een reeks korte, beeldende scènes met live video waarin we hem, haar, maar ook hun relatiegeworstel leren kennen. Schumacher’s vreemde esthetiek is uniek; plastic, nep, animatie zijn woorden die te binnen schieten bij zijn personages.” De Volkskrant, 2017

 

 

Chameleon

Kan ik een kameleon zijn? Hoe zou het eruit zien als ik steeds van kleur verander? In Chameleon zoekt choreograaf/danser Joseph Simon naar de overeenkomsten en verschillen van de diverse bewegingstalen die in zijn lichaam gehuisvest zijn. De talen kunnen moeilijk te beheersen zijn, bekend zijn bij velen of een nauwe verwantschap hebben aan een andere taal. Al vergelijkend, gaat Joseph op verkenningstocht door eigen lijf. Hij vraagt zich af of hij de verschillende stijlen die zich in zijn lichaam bevinden uit elkaar kan houden.

Joseph Simon groeide op in verschillende landen en culturen. Zijn brede interesse in dans zorgde ervoor dat hij, naast verschillende talen, kennis opdeed van diverse dansstijlen. Als choreograaf verbindt hij met zijn werk een breed palet aan bewegingsvormen en doet hij onderzoek naar persoonlijke en culturele identiteit.